ÜCRETSİZ SEMİNER
BİZE YAZIN
 
Osman Bilge
05 Ocak 2007

ÜRÜN DEĞER SKALASI - SAĞLIK (Dünya gazetesi)
ÜRÜN DEĞER SKALASI – SAĞLIK HİZMETLERİ


Sağlık hizmetleri geniş halk kitlelerini ilgilendiren, ister istemez kullanılan bir sektör. Fiyatlandırması ile benzersiz, hem pahalı, hem bedava. Kiminin sigortası ödüyor, kiminin sponsoru ödüyor, kimi kendi ödüyor, ama büyük para dönüyor sağlıkta. Evde, muayenehanede, laboratuarda, eczanede, hastanede sağlık hizmeti satın alınıyor.

Sağlık hizmetinin fiyatlandırılması kendine özgü.
• İhtiyaç halinde muhakkak alınıyor, eksik rekabet ortamında kalite ve fiyat talebi etkilemiyor.
• İmkanı olmayanlara sosyal devlet ücretsiz hizmet sağlıyor.
• Çalışanlar zorunlu sigortası kapsamında küçük bir katılım payı ile yararlanıyor.
• Özel sağlık sigortaları toplu alım gücüyle hizmetin fiyatı ve kalitesini denetliyor.
• Zorunlu sigortanın düşük hizmet kalitesi nedeniyle kendi ödeyen çok, zorunlu sigortalıların özel muayene, hemen teşhis, bıçak parası vb. de bu kapsama giriyor.

Hastalık hastaları dışında, müşteri ihtiyaçtan geliyor. Sonuç önemli, doktorun bilgisi, operatörün becerisi para ediyor. İşini iyi yapanın müşterisi eksik olmuyor. Belki de bundandır, sektör uzun süre pazarlama tekniklerini kullanmadı. En yaygın yöntem, zorunlu sigortalıları yönlendirmekti. Kapalıçarşı’daki hanutçular gibi, Sirkeci’de hasta simsarları varmış. İlaç reklamının yasak, doktor tabelasının standart olduğu bir ortamda ticaret kendi yolunu açar.

Sağlık sektöründe 90’larda başlayan yatırımlar giderek büyüyen milyarlarca dolarlık bir Pazar oluşturdu. Dünya kalitesinde hizmet sunan, güçlü kadroları toplayarak markalaşan hastaneler, pazarlama tekniklerini de kullanılmaya başladılar. Yeni ve ihtişamlı binalara geçtiler. Halkla ilişkilere, reklama ağırlık verdiler. Büyümeyi becerenler zincirleşti, yakında franchise da verirler diye bekliyorum.

Hastanın neye ne para harcadığı ise sektöre has bir durum arzediyor. Zorunlu sigortalıların katkıları sisteme gidiyor, hizmet kalitesini yükseltmek için yaptıkları harcamalar da sistemdekiler tarafından yönlendiriliyor. Aile doktoru olmadığı hasta ister istemez hastalığı konusunda uzman oluyor. Özel hasta gideceği kurumu kendi seçiyor, her keseye göre hizmet sunan işletmeler mevcut. Tavsiye, alışkanlık, tanınmışlık ve bütçe seçimi etkiliyor. Tıbbi açıdan zorunluluk olmasa bile çoğunluk hastane kapılarına yığılıyor. Bu kargaşa ortamında sade İstanbul’da tüm İngiltere’de bulunandan fazla MR olması şaşırtıcı değil. Bir yanda parası olmadığı için hizmet alamayanlar, diğer yanda parası olduğu için aşırı hizmet almaya zorlananlar var. Arz-talep dengesiyle oluşan bir pazar ortamı yok.

Sektör, müşteri davranışları açısından üç kategoriye ayrılabilir.
• Zorunlu kategorisine, zorunlu sigortanın veya devletin sunduğu hizmetler giriyor. Rekabet yaşamadığı için müşteri arayışı yok, fiyatlar sigorta kurumu veya devlet tarafından belirleniyor. Kapısının önünde geceden kuyruk olunan sigorta hastaneleri, kırsal kesimdeki sağlık ocakları, ebeler gibi.
• Standart kategorisine, özel sektörün temel sağlık hizmetlerini temel ekipmanla sunan işletmeleri giriyor. Poliklinikler, teşhis laboratuarları, doğumevleri, diş hekimleri, pratisyen hekimler gibi. Kamu kuruluşları arasında özel müşteriye de hizmet verdiği için “rekabetçi” çalışan kesimi de bu kategoride değerlendirilmek doğru olur.
• Premium kategorisine ise, ünlü doktorlar ve markalaşmış işletmeler giriyor. Adını herkesin bildiği, muayenehanesi iş yapan, hastasını mutlaka iyileştiren, ameliyatı bizzat yapması istenen doktorlar gibi. Markalaşmış, doktorları ve tesisleri ile büyük işletmeler gibi. Üniversite hastaneleri, ünlü özel hastaneler, zincirleşenler bu kapsama giriyor.

Fiyatlandırmada da üç farklı davranış görülüyor.
• Fiyatlar merkezden “maliyet bazlı” belirleniyor. Sigortalar sürekli zararda olduğundan maliyet+kar hesabı yapamıyorlar ama, fiyat bir şekilde maliyetle orantılı. SSK bakanlığa devredince tas değişti ama hamam aynı. Herkes doğuştan sigortalı olacakmış ama, kaynak kısıtlı olduğu sürece uygulama değişmez. Zorunluların fiyatlandırması “belediye otobüsü” gibi, amaç halka hizmet.
• Standart’ta fiyatlandırma “rekabet bazlı”. Pazardaki rakiplere göre belirleniyor. Müşteri sayısını artıracak önlemler almak yerine, müşteri başına harcamayı artırmak için “menünüz süper olsun mu” yaklaşımı hakim. Gelene ilave hizmet satmaya çalışılıyor. Normal doğum yerine “rahat olmak için” sezaryen, röntgen yerine “emin olmak için” MR, normal MR yerine “kesin olması için” radyoaktif izotop öneriliyor. Bu açıdan standartların fiyatı “taksi” gibi, şehre göre değişiyor, tarife belli, müşteri belli, ciroyu artırmak için dolaştırmak lazım.
• Premium’da fiyatlandırma “yarar bazlı. Müşterinin hizmetten sağladığı yarara göre belirleniyor. Herkesin canı kıymetli, fiyatta sınır ancak yurtdışında tedavinin maliyeti olabilir. Tanınmış doktor zorunlu kategoride hizmet verirse müşteri hediye verme telaşına düşüyorsa bundandır. Otobüs ve taksiyle karşılaştırırsak, Premium fiyatlar “zırhlı araç” gibi. Her yerde yok, herkes müşterisi olamaz, ihtiyacı olan fiyatı sormaz.
Hizmet sektöründe çoğunda eksik kapasite sorunu vardır. Hizmet başına nispi gider düşüktür, tanınmışlar dolup taşar iyi kazanır. Sıradanlar müşteri bekler, ancak kendini kurtarır. Zorunlu kategoride dolma sorunu yok, taşma sorunu var. Standart kategoride kapasitede boşluk olduğunu sanıyorum, “doğum paketi”, “check up kampanyası” gibi uygulamalar var. Premium kategorisi yeterli doluluğu yakalıyor olmalı. Sinemalar, oteller, havayolları doluluk sorununa derhal ve doğrudan fiyatla müdahale ederler. Sağlık sektöründe sanırım “işi ucuzlatmamak” için fiyatla oynanmıyor.

Müşteri ilişkilerinde de farklı yaklaşım görülüyor.
• Zorunlu kategoride müşteri ilişkileri yok gibi. Hizmet kalitesi meslek etiğine uygun, müşteri ilişkisi sağlık personelinin insafına kalmış, duvardaki hemşire “sus” diyerek müşteriden bekleneni açıkça anlatıyor.
• Standart kategori standart yaklaşımla “koruyucu” ve “kurtarıcı” rolünü üstleniyor. Fiyatı artıramayacağı için olsa gerek, uğraş vermiyorlar. Ama kapasite kullanımı artabilir. Çocuk doktorunun muayene odasındaki Vakvak Amca resmi, Robin Williams filmindeki gerçek karakter Patch Adams gibi olmuyor. Arabamı bir kez götürdüğüm servis, hala her bayram mesaj atıyor, müşterisi olduğum hiçbir doktor veya hastane şimdiye dek hiç aramadı.
• Premium kategoride müşteri kıymetli, izleniyor ama agresif bir satış tekniği uygulanmıyor.

Sağlık hizmetlerini ürün değer skalasına vuralım. Üç kategoride müşteri farklı şeylere bedel ödüyor. Fiyata dahil olan bazı beklentilerini alamıyor. Ödemeye hazır olduğu bazı şeyleri de bulamıyor. Beklentileri yakalarsak, fiyata yansıtamasak bile, müşteri bağlılığını ve sirkülasyonunu artıracağı için faydası olacaktır.

YARAR

Kullanım
Sağlık hizmetinden asıl beklenen, kullanımdan sağlanan yarar. Yani sorunun anlaşılması ve giderilmesi isteniyor. Bu yarar her kategoride birbirine yakın değerde.

Kazanç
Hasta hizmeti alıp satamaz. Ama pekala edindiği bilgileri tanıdıklarına öğreterek prestij ve teşekkür kazanabilir. Hastalık hakkında hiç olmazsa elektronik ortamda bilgi vermek bunu sağlar. Dışarıda tedaviden önce sorunu ve yapılacakları anlatan video gösteriyorlar. Eminim her türlü bilgilendirme müşteri bağlılığı yaratacaktır.

Tasarruf
Sağlığına kavuşmakla hasta kalmak arasında gerek masraf, gerek yaşam kalitesi olarak büyük fark var. Bunu satış argümanı olarak kullanmak mümkün. Sigara bıraktıranlar sağladıkları tasarrufu kaç paket ne marka içtiğini sorup söylüyorlar. Özellikle koruyucu uygulamaların, check-up gibi hizmetlerin ortalama sağlık harcamalarından sağlayacağı tasarruf öne çıkarılabilir.

TATMİN

Prestij
Sağlık konusunda nereden ve kimden hizmet alındığı, kişinin kendine verdiği önemin bir göstergesi. Hastanede doğum yapan bir hanım istemez mi, soranlara tanınan bilinen bir hastanenin adını versin, kocasının kendisine ne kadar özen gösterdiği ile iftihar etsin. “Baktık birden fenalaştı” diye başlayan bir lafın arkasının “apar topar devlet hastanesine götürdük” diye gelmesi ile “bilmem ne hospitala kaldırdık hemen” diye sürmesi arasında çok fark var. Sektörün prestij sunmak için kullandığı yöntem bina, web ve basın. Hastanenin binası, muayenehanenin semti, dekorasyonu, web sayfasının tasarımı, içeriği prestij unsuru. Doktorun veya hastanenin adının gazetelerde geçmesi, görüşüne başvurulması önemli bulunuyor. Standart kategoride kurumsal kimlik adına sadece doktorun adı basılmış not kağıtları kullanılıyor. Bence bu konuda yapılacak daha çok şey var. Dekor, giyim, randevu, karşılama, bilgilendirme, dosyalama, takip, hepsi çok önemli. Etkin ve güzel bir web sayfası işin belkemiği. Zaten bu konuya gereken önemi veren Premium kategorisine yükseliyor.

Konfor
Zorunlu kategoride zaten konfor aranmıyor. Sorun biraz da yönetim becerisinde, bütçe var ama konfor yok. Standart kategoride zorunludan kalma alışkanlıkla konfor ihmal ediliyor. Hasta doktoru sıkıntıyla bekler, eski dergilere göz atar, şikayet etmez. Hastaneler otelcilikte zayıf kalıyor, oysa otelciler düşük maliyetle iyi hizmet vermeyi öğrendiler. ”Onlar bana geliyor, ne yapsam gelirler” diyen yanılır, onlar müşteri. Premium kategorisinde konfor gereğince yaşatılıyor ve ödetiliyor. Sadece tek kişilik oda değil, bir sürü konfor ekstra fiyatlandırılmalı bence. Vakit varken almalı, rekabet artınca bu işin sonu “her şey dahil” fiyatlandırma.
Yüksek okullarda ve sertifika programlarında yıllardır hastane yönetimi bölümü var. Hastaya ve hasta yakınına yaşatılan konfor müşterinin seçimini fazlasıyla etkiliyor. Kantindeki çeşitlerden temizlik ekibinin teknik bilgisine, güvenlik elemanının davranışından, acil çağrıyı alan kişinin duyarlı yaklaşımına kadar çok şey var yapılacak. Bu hizmetler “outsource” edilip uzman kuruluşlardan alındığında düzelecek.

Mutluluk
Müşteri iyileşince mutlu olur. Ama bu ona ilave mutluluklar sağlanamaz ve satılamaz anlamına gelmiyor. İyi bir restoranda doğum gününüzse şarkıyla pastayla karşılanıyorsunuz. Restoranın on katı para ödediğiniz bir hastanede neden bir tebrik kartı bile vermezler? Günlüğüne lüks otel kadar para alan hastaneler neden bir demet çiçeği çok görür müşterilerine? Dünya kadar parasını aldıkları çocuk hastalarına, hamburgercilerin verdiği basit oyuncaklardan da mı veremiyorlar? Personelin işinin çok ve sorumluluk gerektiren türden olması, yarının rekabet ortamına hazırlanmayı engellememeli.

BEKLENTİ

Güvence
Acıbadem’in sigorta işine girmesi, doluluğu artıran ve prestij kazandıran iyi fikir, ama sigortacılık yeni ve farklı bir iş alanı. Müstakil işletmeler de benzer girişimleri promosyon adı altında yapabilirler. Sürekli müşteri kazanmak için gelecekteki hizmetleri giderek artan indirimlerle verebilirler. Yeterince puan toplamış müşterilerine acil müdahalelerde %100’e varan indirim verebilirler.

Fırsat
Sektörün müşterilerine sunduğu en büyük kolaylık taksitle ödeme. Otomobil servislerinde “kışa hazırlık servis günleri” oluyor da, neden hastanelerde “kışa hazırlık check up günleri” olmuyor? Bunun ciddiyeti bozacağını, güveni sarsacağını veya karlılığı azaltacağını düşünen pazarlamayı bilmiyor demektir. Fast food ile başlayan menü fiyatlandırması restoranlara da bulaştı, çünkü müşteri seviyor. Sağlık hizmetleri ihtiyaç duyulduğunda alındığı için, “mecburen alacak, neden promosyon yapayım” anlayışı hakim. Aslında sağlık hizmetlerinin ihtiyaç duyulduğunda alınıyor olması pazarlamacıların ayıbı. Düşünsenize, arabası hurdaya çıkmadan kimse yenisini almasa, otomotiv sektörünün hali ne olurdu? Özellikle koruyucu sağlık hizmetlerinin satışında fırsat sunan kampanyalar bence çok yararlı olacaktır.

Umut
İnsanlar umut için para ödemeye hazırlar, ama sağlık sektöründe umut satılmıyor. Belki işin kendisi uzun yaşama umudu, sağlığına kavuşma umudu, çocuğunu kucaklama umudu gibi umut içeriyor da ondandır. Ama elle tutulur, gözle görülür umut satmak ayrı bir şey. Alışveriş merkezi girişine kurdeleli gıcır bir araba koyuyor, her fişe çekiliş numarası verip müşteri sayısını artırıyorsa, neden hastaneler kampanya yapmaz? Araba vermek şart değil, küçük şeyler de yeter, insanlar hediye almayı severler. Örneğin doğum müşterilerine kurayla bir yıllık bebek bezini verse, fena mı olur?

Ürün Değer Skalası’nda benzer hizmetin üç farklı kategoride nasıl değiştiğinin bir örneği var. Aradaki fiyat farkını yaratan tatmin unsurları. Beklentiye hiçbirinde para alınmıyor.


Tarih

Başlık

Yazar

08 Nisan 2016 DEVİR NASIL YAPILIR

Osman Bilge

03 Ekim 2015 FABRİKADAN MAĞAZA ZİNCİRİNE

Osman Bilge

01 Eylül 2015 ZİNCİR SATMAK

Osman Bilge

01 Temmuz 2015 TÜRK TİPİ FRANCHISE - Franchise Dünyası dergisi

Osman Bilge

01 Şubat 2015 ORGANİZE İŞLER - Franchise Dünyası dergisi

Osman Bilge

01 Şubat 2015 2014 - ORGANİZE PERAKENDENİN YILI – Bayim Olur musun? dergisi

Osman Bilge

01 Ağustos 2014 ÇOBANLAR - Franchise Dünyası dergisi

Osman Bilge

01 Temmuz 2014 DEVİR ALMA - BAYİM OLUR MUSUN ?

Osman Bilge

01 Temmuz 2014 GELİŞME DÖNEMLERİ - Franchise Dünyası dergisi

Osman Bilge

01 Şubat 2014 DANIŞMANLIK NASIL ALINIR - Franchise Dünyası dergisi

Osman Bilge

01 Ağustos 2013 FRANCHISE TAMİRCİSİ - Franchise Dünyası dergisi

Osman Bilge

01 Haziran 2013 BATMANIN BEŞ AŞAMASI - FRANCHISE DÜNYASI DERGİSİ

Osman Bilge

01 Şubat 2013 ALTI UNSUR - FRANCHISE DÜNYASI DERGİSİ

Osman Bilge

30 Aralık 2012 2013 YILI BEKLENTİLERİ - PARA DERGİSİ

Osman Bilge

11 Kasım 2012 2013 YILI BEKLENTİLERİ - EKONOMİST

Osman Bilge

07 Kasım 2012 KÜÇÜK İŞLER - BÜYÜK İŞLER

Osman Bilge

07 Kasım 2012 FRANCHISE ZİNCİRİN 6 BİLEŞENİ

Osman Bilge

01 Eylül 2012 EĞİTİM ZİNCİRLERİ (FRANCHISE DÜNYASI)

Osman Bilge

01 Eylül 2012 FRANCHISE BİR TÜRK İCADI MI? (FRANCHISE REHBERİ 2013)

Osman Bilge

01 Ağustos 2012 FRANCHİSE GLOBAL OLMALI (FRANCHISE DÜNYASI)

Osman Bilge

01 Haziran 2012 FAST FOOD’DAN TAVUK DÖNER’E (FRANCHISE DÜNYASI)

Osman Bilge

01 Aralık 2011 2012 FRANCHISE SEKTÖRLERİ (PARA)

Osman Bilge

02 Ağustos 2011 FRANCHISING - HÜRRİYET RDM EKİ

Osman Bilge

01 Haziran 2011 KONSEPT İHRACINA DEVLET DESTEKLERİ (PARA)

Osman Bilge

01 Mayıs 2011 DÖNER (FRANCHISE DÜNYASI)

Osman Bilge

01 Mart 2011 Dealing With the Complexities of International Expansion

Bachir Mihoubi, president and chief executive officer of FranCounsel

01 Şubat 2011 EMLAK ZİNCİRLERİ (FRANCHISE DÜNYASI)

Osman Bilge

01 Kasım 2010 SİSTEM KURMAK (FRANCHISE REHBERİ 2010)

Osman Bilge

01 Ekim 2010 FRANCHISE & MORE - EKONOMİST

Osman Bilge

01 Ekim 2010 FRANCHISE KOÇLUĞU (Ekonomist dergisi)

Osman Bİlge

23 Eylül 2010 FRANCHISE KOÇLUĞU (PARA)

Osman Bilge

21 Eylül 2010 RÖPORTAJ (MALL REPORT)

Osman Bİlge

01 Eylül 2010 FRANCHISE ALAN NASIL SEÇİLİR, VEREN NASIL SEÇİLİR (FRANCHISE REHBERİ 2011)

Osman Bilge

01 Ağustos 2010 FRANCHISE & MORE (DÜNYA GAZETESİ FRANCHISE EKİ)

Osman Bilge

01 Ağustos 2010 PİZZA (FRANCHISE DÜNYASI)

Osman Bilge

30 Temmuz 2010 DÖNER - PARA DERGİSİ

Osman Bilge

01 Temmuz 2010 TÜRKİYE FRANCHISE PAZARI - BAYİM OLUR MUSUN ?

Osman Bilge

01 Haziran 2010 FRANCHISE ANKETLERİ (FRANCHISE DÜNYASI)

Osman Bilge

11 Mayıs 2010 DEĞERLENDİRME - (Capital dergisi)

Osman Bilge

16 Şubat 2010 2010 BEKLENTİLERİ -EKONOMİST

Osman Bilge

04 Şubat 2010 İŞ FİKRİ - EĞLENCE PARKLARI (Ekonomist dergisi)

Osman Bilge

28 Ocak 2010 KAHVE SEKTÖRÜ (Ekonomist dergisi)

Osman Bilge

28 Ocak 2010 AVM STANDLARI (Ekonomist dergisi)

Osman Bilge

01 Ocak 2010 TÜRK USULÜ FAST FOOD (Ekonomist dergisi)

Osman Bilge

25 Kasım 2009 INTABLE (Ekonomist dergisi)

Osman Bilge

01 Kasım 2009 PİDEDE FRANCHISE (FRANCHISE DÜNYASI)

Osman Bilge

01 Nisan 2009 FRANCHISE DENETİMLERİ - FRANCHISE DÜNYASI DERGİSİ SAYI 15

Osman Bilge

02 Ocak 2009 ALIŞVERİŞ MERKEZLERİ NEREYE - FRANCHISE DÜNYASI DERGİSİ SAYI 14

Osman Bilge

01 Ocak 2009 2009 BEKLENTİLERİ (Ekonomist dergisi)

Osman Bilge

01 Kasım 2008 TEDARİKÇİ DESTEKLERİ - FRANCHISE DÜNYASI DERGİSİ SAYI 13

Osman Bilge

01 Mayıs 2008 ÜRÜN MÜ SATIYORUZ, MEKAN MI ? - FRANCHISE DÜNYASI DERGİSİ SAYI 12

Osman Bilge

21 Mart 2008 FRANCHISE ALANLAR MARKAYI YETERİNCE İNCELİYOR MU - F&M BÜLTEN

Osman Bilge

25 Şubat 2008 AVM anketi - %80 kötümser (F&M Bülteni)

Osman Bilge

25 Şubat 2008 FRANCHISE ALIRKEN KİME GÜVENMELİ (F&M Bülteni)

Osman Bilge

01 Şubat 2008 FRANCHISE VİZYON İŞİDİR - FRANCHISE DÜNYASI DERGİSİ SAYI 11

Osman Bilge

01 Aralık 2007 FRANCHISE COACHING - FRANCHISE DÜNYASI DERGİSİ SAYI 10

Osman Bilge

01 Eylül 2007 FRANCHISE KOKUSU - FRANCHISE DÜNYASI SAYI 9

Osman Bilge

17 Şubat 2007 ÜRÜN DEĞER SKALASI - OTOBÜS BİLETİ (Dünya gazetesi)

Osman Bilge

19 Ocak 2007 ÜRÜN DEĞER SKALASI – PİZZA (Dünya gazetesi)

Osman Bilge

05 Ocak 2007 ÜRÜN DEĞER SKALASI - SAĞLIK (Dünya gazetesi)

Osman Bilge

28 Aralık 2006 ÜRÜN DEĞER SKALASI - KİTAP (Dünya gazetesi)

Osman Bilge

21 Aralık 2006 ÜRÜN DEĞER SKALASI - ÇOCUK YUVASI (Dünya gazetesi)

Osman Bilge

15 Eylül 2006 FRANCHISE GİBİ EĞİTİM (Dünya gazetesi girişimci sayfası)

Osman Bilge

05 Eylül 2006 FUAR BOŞA GEÇMESİN (Dünya gazetesi girişimci sayfası)

Osman Bilge

29 Ağustos 2006 KURTLAR KUZULAR KUŞLAR (Dünya gazetesi girişimci sayfası)

Osman Bilge

21 Ağustos 2006 Müşteri kategorileri (Dünya gazetesi girişim sayfası)

Osman Bilge

08 Ağustos 2006 Terarikçi seçimi (Dünya gazetesi Girişim sayfası)

Osman Bilge

25 Temmuz 2006 TÜKETİCİ PİRAMİDİ (Dünya gazetesi)

Osman Bilge

15 Temmuz 2006 İş kurana beş tavsiye (Dünya gazetesi girişim sayfası)

Osman Bilge

01 Haziran 2006 İŞ FİKRİ - ISLAK KURU TEMİZLEME (Yeni Para dergisi)

Osman Bilge

03 Mayıs 2006 TEDARİKÇİ SEÇMEK (Franchise Dünyası Dergisi)

Osman Bilge

29 Nisan 2006 RBM (Ekonomist dergisi)

Osman Bilge

01 Kasım 2005 GİRİŞİMCİLİK VE FRANCHISE (Franchise Dünyası Dergisi)

Osman Bilge

01 Kasım 2005 İŞ FİKRİ - BİYOLOJİK TEMİZLİK (Yeni Para dergisi)

Osman Bilge

01 Ekim 2005 İŞ FİKRİ - BUSINESS COACH (Yeni Para dergisi)

Osman Bilge

01 Eylül 2005 KADEMELİ KONSEPTLER (Franchise Dünyasi Dergisi)

Osman Bilge

01 Haziran 2005 SİSTEM ÇALIŞSIN (Kobi Finans Dergisi)

Osman Bilge

01 Mart 2005 ORTAK İŞ YAPMAK (Kobi Finans Dergisi)

Osman Bilge

27 Şubat 2005 İŞ FİKRİ - KÜF GİDERME (Yeni Para dergisi)

Osman Bilge

09 Ocak 2005 İŞ FİKRİ - ÇOCUKLARA JİMNASTİK (Yeni Para dergisi)

Osman Bilge)

19 Aralık 2004 İŞ FİKRİ - VİTRAY (Yeni Para dergisi)

Osman Bilge

24 Ekim 2004 İŞ FİKRİ - LED (Yeni Para dergisi)

Osman Bilge

10 Ekim 2004 İŞ FİKRİ - KUMON (Para dergisi)

Osman Bilge

22 Ağustos 2004 İŞ FİKRİ - MEYVE SUYU (Para dergisi)

Osman Bilge

01 Ağustos 2004 TÜKETİCİLERİN SATIN ALMA DAVRANIŞLARI AÇISINDAN MARKA, MAĞAZA VE FRANCHISING SİSTEMİ İLİŞKİSİNİN İNCELENMESİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

Çağatay Ünüsan, Serdar Pirtini, Osman Faik Bilge

01 Temmuz 2004 FRANCHISING ÇAĞIMIZIN LONCASI (Kobi Finans Dergisi)

Osman Bilge

30 Mayıs 2004 İŞ FİKRİ - YAĞLI BOYA TABLO (Para dergisi)

Osman Bilge

25 Nisan 2004 İŞ FİKRİ - JALUZİ TEMİZLEME (Para dergisi)

Osman Bilge

07 Mart 2004 İŞ FİKRİ - THERMAL SAUNA (Para dergisi)

Osman Bilge

15 Şubat 2004 İŞ FİKRİ - YER KAPLAMALARI (Para dergisi)

Osman Bilge

01 Ocak 2004 İŞ FİKRİ - SIRT AĞRISI (Para dergisi)

Osman Bilge

01 Ocak 2004 İŞ FİKRİ - YAĞ FİLTRASYONU (Para dergisi)

Osman Bilge

01 Nisan 2002 ESNAFLIK GELENEĞİNİ FRANCHISING YAŞATACAK (Reyon dergisi)

Osman Bilge

21 Aralık 2001 PERSONEL GİDER-LERİ (Kobi Girisim Dergisi)

Osman Bilge

01 Ekim 2001 EL KITABI (Reyon Dergisi)

Osman Bilge

01 Ekim 2001 SIHIRLI FORMÜL (Kobi Girisim Dergisi)

Osman Bilge

01 Ekim 2001 AH BU ELEMANLAR (Reyon dergisi)

Osman Bilge

01 Eylül 2001 ADIM ADIM FRANCHISE (Kobi Girisim Dergisi)

Osman Bilge

01 Ağustos 2001 FRANCHISE IHRACI (Kobi Girisim Dergisi)

Osman Bilge

01 Temmuz 2001 BİZİM MEŞHURLAR (Kobi Girisim Dergisi)

Osman Bilge

01 Şubat 2001 İŞ KURARKEN NEYE DIKKAT EDELİM (Kobi Girisim Dergisi)

Osman Bilge

01 Şubat 2001 BİZİM MEŞHURLAR NEREYE ? (Reyon dergisi)

Osman Bilge

01 Ocak 2001 KRİZ KRİZİ (Kobi Girisim Dergisi)

Osman Bilge

01 Ekim 2000 MARKA YARATMA (Kobi Girisim Dergisi)

Osman Bilge

01 Eylül 2000 SISTEMATIK IHANET (Kobi Girisim Dergisi)

Osman Bilge

01 Mayıs 2000 Dünya gazetesi Fast food ve restoran eki

Osman Bilge

01 Ekim 1999 KÜMESTEKI KAZLAR (Para Dergisi Franchise Magazin eki)

Osman Bilge

01 Temmuz 1999 MARKASIZ MAĞAZALAR (Para Dergisi Franchise Magazin eki)

Osman Bilge

16 Mayıs 1999 HAKSIZ REKABET (Para dergisi)

Osman Bilge

03 Mart 1999 GIDA ZİNCİRLERİNDE YENİ TREND: KENDİN YAP (Para Dergisi)

Osman Bilge

25 Şubat 1999 FRANCHISING KURBANLARI (Para Dergisi)

Osman Bilge

01 Şubat 1999 TURKISH FAST FOOD (Finansal Forum Gazetesi)

Osman Bilge

01 Kasım 1998 SON SÖZLERI (Kariyer Dergisi)

Osman Bilge

30 Ağustos 1997 KIRTASİYECİLİKTE DEVRİM

Osman Bilge

Franchise&More